หัวหินไม่ (เคย) สิ้นมนต์ขลัง

ฉันก็เหมือนกับอีกหลายคนที่เมื่อพูดถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ก็จะนึกถึงชายทะเลหัวหินเป็นอันดับแรก แม้ในใจจะบ่นว่าเบื่อแสนเบื่อ แต่ทุกครั้งที่สบโอกาสมาประจวบฯ ก็ไม่เคยมีครั้งใด ที่ฉันจะตัดใจทิ้งหัวหินหนีไปเที่ยวที่อื่นได้สักที ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ตอนแรกตั้งใจว่าจะขับรถไปเที่ยวในตัวจังหวัดก่อน แล้วขากลับค่อยมาแวะหัวหิน เพราะถึงอย่างไรก็เป็นทางผ่านก่อนกลับเข้ากรุงเทพฯ อยู่แล้ว แต่ไป ๆ มา ๆ  ฉันและชาวคณะก็จอดรถแวะกินข้าวที่ร้านประจำแถวตลาดฉัตรไชยเสียอิ่มแปล้ พออิ่มหนังท้องเริ่มตึง หนังตามันก็หย่อนลงมาโดยอัตโนมัติ เพื่อนบางท่านเริ่มแสดงความคิดเห็นขัดแย้งกับมติในตอนแรก ที่ว่าเมื่อกินข้าวเสร็จแล้วจะขับรถต่อไปที่ตัวเมืองประจวบฯ เลย เพื่อหาที่พักแถว ๆ นั้น ผลสุดท้ายเราก็เลือกทำตามมติคุ้นเคย  คือ การหาที่พักในหัวหิน แล้วตัดสินใจนอนค้างที่นี่หนึ่งคืน  หัวหินมีมนต์ขลังอะไรนักหนาจนใคร ๆ มาแล้วก็ต้องมาอีก ฉันว่าคนที่มาหัวหินเกินกว่าสองครั้งขึ้นไปน่าให้จะตอบได้ดีที่สุด

ชื่อหัวหินนั้นมีที่มา เล่ากันว่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3  พื้นที่เกษตรกรรมบางแห่งของเพชรบุรีเกิดความแห้งแล้งกันดาร ราษฏรบางส่วนจึงละถิ่นฐานแล้วย้ายลงมาทางใต้ จนมาถึงหมู่บ้านสมอเรียง ซึ่งเป็นชื่อแต่เริ่มแรก ที่บ้านสมอเรียงนี้มีชายหาดแปลกกว่าที่อื่น โดยมีกลุ่มหินกระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก ในขณะที่พื้นดินก็มีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การทำนาทำไร่ เวลาต่อมาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศวรฤทธิ์ (พระองค์เจ้าชายกฤษดาภินิหาร ต้นราชสกุลกฤษดากร) เป็นเจ้านายพระองค์แรกที่สร้างตำหนักหลังใหญ่ชายทะเลด้านใต้ของหมู่หิน และประทานชื่อตำหนักว่า “แสนสำราญสุขเวศน์” ต่อมาทรงปลูกอีกหลังหนึ่งแยกออกมาและตั้งชื่อเป็น แสนสำราญ กับ สุขเวศน์ ไว้ใช้รับเสด็จเจ้านาย นอกจากนี้ทรงสร้างเรือนขนาดเล็กใต้ถุนสูงอีกหลายหลัง ซึ่งต่อๆ มาก็คือ “บังกะโลสุขเวศน์” โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศวรฤทธิ์ ทรงตั้งชื่อหาดทรายบริเวณตำหนักและหาดถัดๆ ไปทางใต้เสียใหม่ว่า “หัวหิน”  เมื่อวันเวลาผ่านไป ชื่อ “หัวหิน” ก็แผ่ขยายกลายเป็นชื่อตำบล และเป็นชื่ออำเภอหัวหินมาจนถึงทุกวันนี้

ในระยะแรก ๆ มีเจ้านายหลายพระองค์มาสร้างตำหนักที่หัวหิน เช่น สมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ทรงสร้างตำหนักใหญ่ถึงสองครั้ง ครั้งแรกคือ ตำหนักขาว และครั้งที่สอง คือตำหนักเทา รวมถึงเรือนเล็กอีกหลายหลัง ซึ่งได้กลายเป็นบ้านจักรพงษ์ในเวลาต่อมา และในช่วงเวลาเดียวกับที่มีการสร้างพระราชวังไกลกังวล พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน (ต้นราชสกุลบุรฉัตร) ทรงได้จัดสร้างตลาดฉัตร์ไชยขึ้นในที่ดินพระคลังข้างที่ โดยออกแบบให้มีหลังคารูปโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 7 โค้ง เพื่อสื่อความหมายว่าเป็นการสร้างขึ้นในรัชกาลที่ 7 บริเวณอาคารและแผงขายสินค้าเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ตัวตลาดโล่งอากาศถ่ายเทได้สะดวก จัดเป็นตลาดที่ถูกสุขลักษณะที่สุดของประเทศไทยขณะนั้น ส่วนชื่อตลาดฉัตร์ไชยนั้นก็มาจากพระนามเดิมของพระองค์ คือพระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร ตลาดฉัตร์ไชยและโรงแรมรถไฟ หรือโฮเต็ลหัวหินจัดเป็นเป็นสัญลักษณ์สำคัญอันหนึ่งของชายทะเลหัวหิน

นับจากนั้น หัวหินก็ได้กลายเป็นเมืองตากอากาศของประเทศไทยมาเนิ่นนาน และโด่งดังถึงขนาดที่นักแต่งเพลงรุ่นเก๋าขอยืมชื่อมาแต่งเพลงพรรณนาถึงความงามของหัวหินแล้วหลายครั้ง ยกตัวอย่างเพลงหนึ่งที่เก่ามั่ก ๆ แต่ก็คลาสสิกสุด ๆ คือเพลงที่มีชื่อว่า หัวหิน ไม่สิ้นมนต์ขลัง เพลงนี้คนอายุเกินสี่สิบไปแล้วคงไม่มีใครไม่รู้จัก ส่วนคนอายุยังไม่ถึงเกณฑ์ก็อาจจะเคยได้ยินมาบ้างถ้าเป็นผู้พิสมัยบทเพลงอมตะในอดีต แต่สำหรับฉันรู้จักเพลงนี้ครั้งแรกก็ตอนดูละครเรื่อง ปริศนา  ที่ พี่หมิว-ลลิตา แสดงคู่กับพี่นก-ฉัตรชัย เมื่อสิบกว่าปีก่อนโน้น…น ละครเรื่องนี้เป็นละครย้อนยุค ปริศนาเป็นสาวสมัยใหม่ที่สวมชุดว่ายน้ำแล้วเปิ๊ดสะก๊าดเกินหน้าสาว ๆ แถวหัวหินทุกคน

หัวหิน ไม่เคยสิ้นมนต์ขลังอย่างที่เพลงเขาว่าไว้จริง ๆ จนถึงบัดนี้หัวหินก็ยังมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยวปีละเป็นจำนวนมาก คนมาเที่ยวหัวหินสมัยนี้ไม่ได้จำเพาะแต่ขุนนาง เจ้านายเหมือนแต่ก่อนแล้ว นักท่องเที่ยวทั่วไปสามารถแบ็กแพ็คมากิน มาเที่ยวที่หัวหินได้อย่างสบายกระเป๋า เพราะที่นี่มีที่พักหลายราคาหลากรูปแบบให้เลือกได้ตามความพอใจ และที่ตลาดหัวหิน หรือตลาดฉัตร์ไชยนั้นก็เป็นแหล่งของกินอร่อยเลื่องชื่อมากมาย ตัวฉันเองเวลาไปหัวหินคราใดก็จะมีกิจกรรมอันหนึ่งที่ชอบทำมากเป็นพิเศษคือ การไปเดินเป็นพระยาน้อยชมตลาดโต้รุ่งยามค่ำคืน เรื่องของเรื่องคือจะไปหาของอร่อย ๆ กินนั่นเอง (ไปเจอหอยทอดอยู่เจ้าหนึ่งอร่อยมาก) แม้ว่าการประพฤติเยี่ยงนี้จะทำให้โดนคนที่ไปด้วยค่อนขอดอยู่บ่อย ๆ ว่าคิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องกินไม่เป็นหรืออย่างไร

นอกจากชายหาดที่สวยงาม และอาหารทะเลอร่อยเลิศแล้ว ที่หัวหินก็ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวในบริเวณใกล้เคียงที่น่าสนใจมาก อาทิ ที่เขาตะเกียบ และที่วัดห้วยมงคล เป็นต้น พอเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากตื่นสายเล็กน้อยเพราะไปเดินพริ้วที่ตลาดโต้รุ่งมาเมื่อคืน ฉันกับเพื่อนก็ไปไหว้พระที่เขาตะเกียบ ซึ่งก็เป็นอีกสิ่งที่ทำเป็นประจำเมื่อมาหัวหิน หรือจะเป็นเพราะอานิสงส์จากการไหว้พระนี่กระมังที่ทำให้ได้มาหัวหินอยู่บ่อย ๆ

ขอขอบคุณข้อมูลดีๆ

Are-v-go Together Magazine